Υπερδιάταση των προσαγωγών

Γράφτηκε από τον/την Super User. Posted in ΑΡΘΡΑ

[Πόνος στη Βουβωνική Χώρα (2ο μέρος)]

Αποτελεί τον πιο συνηθισμένο τραυματισμό των αθλητών στη βουβωνική χώρα και αναφέρεται ότι εμφανίζεται σε ποσοστό 10- 18% .

Παράγοντες κινδύνου

• Μειωμένο εύρος κίνησης των απαγωγών
• Μειωμένη δύναμη των προσαγωγών
• Βιομηχανικές ανωμαλίες του κάτω άκρου ( υπερβολικός πρηνισμός, ανισοσκελία )
• Ανισορροπία του μυικού συστήματος του ισχίου
• Μυική κόπωση


Ωστόσο , αν και δεν υπάρχουν ελεγχόμενες κλινικές μελέτες που να αποδεικνύουν και ταυτόχρονα να αιτιολογούν τους παραπάνω παράγοντες κινδύνου , παρόλα αυτά τα προγράμματα πρόληψης επικεντρώνονται στην άμβλυνση αυτών των παραγόντων .

Φυσική εξέταση

Η υπερδιάταση των προσαγωγών συνήθως εντοπίζεται εύκολα κατά την κλινική εξέταση, με πόνο στην ψηλάφηση των εμπλεκόμενων μυών και με πόνο στην προσαγωγή με αντίσταση .Ωστόσο , πρέπει να υπενθυμίσουμε, ότι η παγίδευση του θυροειδούς νεύρου, η ηβική οστεΐτιδα, και η παθολογία του ισχίου μπορεί να παρουσιάσει τα ίδια συμπτώματα, και μπορεί να οδηγήσει το γιατρό σε λάθος διάγνωση , αν η φυσική εξέταση δεν γίνει σχολαστικά .Οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους τραυματισμούς εμφανίζονται στην μυοτενόντια ένωση του μακρού προσαγωγού ή του ισχνού .Πλήρη απόσπαση αυτών των τενόντων δεν συμβαίνει συχνά .


Απεικόνιση

Αν η διάγνωση είναι υπό εξέταση, ο υπέρηχος είναι κάπως χρήσιμος για την διάγνωση των ρήξεων των μυών και των τενόντων , αλλά όχι των υπερδιατεταμένων μυών .Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιβεβαίωση της υπερδιάτασης των μυών ή της ρήξης , καθώς επίσης και την μερική ή πλήρης ρήξη του τένοντα .Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να δώσει επίσης προγνωστικές πληροφορίες σχετικά με τις ρήξεις των μυών . Η ρήξη σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 50% της εγκάρσιας διατομής του μυ , η συλλογή υγρού και η εν τω βάθει ρήξη των μυών , μπορεί να δείξει πιο σοβαρό τραυματισμό και αυτό να μας οδηγήσει σε μία πιο παρατεταμένη ανάπαυση .
Η τοποθεσία του ρήξης έχει επίσης σημαντικές θεραπευτικές και προγνωστικές επιπτώσεις. Μια οξεία ρήξη στη μυοτενόντια ένωση , η οποία έχει σχετικά μεγάλη παροχή αίματος, επιτρέπει μια σχετικά πιο επιθετική
προσέγγιση για την θεραπεία αποκατάστασης. Αντίθετα, η οξεία μερική ρήξη στην  λιγότερο αγγειακή τενόντια πρόσφυση, απαιτεί μια περίοδο ανάπαυσης πριν την φυσικοθεραπευτική παρέμβαση.


Θεραπεία
Αν και υπάρχουν λίγες ελεγχόμενες μελέτες για τη θεραπεία στην οξεία φάση , ωστόσο η κλινική εμπειρία υπαγορεύει , ότι στην οξεία φάση περιλαμβάνει , σχετική ανάπαυση ,πάγο και ενδεχόμενα βραχυχρόνια χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών , με στόχο την πρόληψη περαιτέρω βλάβης και φλεγμονής ..
Μετά από αυτό, η φυσική θεραπεία θα πρέπει να κατευθύνεται στην αποκατάσταση του εύρους της κίνησης και η πρόληψη της ατροφίας. Τέλος, ο αθλητής θα πρέπει να επικεντρωθεί στην ανάκτηση της δύναμης , της ευκαμψίας και της αντοχής . Όταν ο αθλητής έχει τουλάχιστον το 70% της δύναμης και έχει πλήρες εύρος τροχιάς χωρίς πόνο , τότε μπορεί να επιστρέψει στον αθλητισμό .Η παραπάνω διαδικασία αποκατάστασης μπορεί να χρειαστεί 4 έως και 8 βδομάδες μετά την οξεία φάση του τραυματισμού .
Στους χρόνιους τραυματισμούς των προσαγωγών , το γενικό σχέδιο της φυσικής κατάστασης μπορεί να διαρκέσει έως και 6 μήνες .Μία καλά τυχαιοποιημένη μελέτη που έγινε σε 68 ασθενείς έδειξε , ότι η ενεργητική μυική εκπαίδευση είναι πιο αποτελεσματική από την παθητική θεραπεία (δηλαδή, μασάζ , εγκάρσια τριβή, διατάσεις,TENS , θεραπεία με λέιζερ ) , αφού 23 ασθενείς από την ενεργητική ομάδα και μόνο 4 από την παθητική , ήταν σε θέση να επιστρέψουν στο άθλημά τους μετά από 8 έως και 12 βδομάδες .
Οσον αφορά την αποτελεσματικότητα των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών δεν έχει τεκμηριωθεί από την υπάρχουσα βιβλιογραφία .
Ο θεραπευτής θα πρέπει να έχει το μυαλό του , ότι οι τυχόν εμβιομηχανικές ανωμαλίες του κάτω άκρου θα πρέπει να διορθωθούν , ως μέρος οποιουδήποτε πρωτοκόλλου θεραπείας , όπως επίσης το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι προσαγωγοί στην άρθρωση του ισχίου , με αποτέλεσμα ο πιθανώς τραυματισμός αυτών των μυών μπορεί να διαταράξει την φυσιολογική μηχανική του ισχίου και να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο τραυματισμού των γειτονικών ιστών .
 

Ενεργητικό πρόγραμμα αποκατάστασης για θλάσεις των προσαγωγών(προσαρμογή απόHolmich1999 )

 

Άσκηση

Δοσολογία

 

Ισομετρική προσαγωγή με μπάλα με τα γόνατα σε έκταση

30sec

10επαν.

Ενότητα 1

Ισομετρική προσαγωγή με μπάλα με τα γόνατα σε κάμψη

30sec

10επαν.

 

Κοιλιακοί –situp

&

Λοξοί κοιλιακοί

5 σετ

10 επαν.

 

Συνδυασμένη κίνηση κοιλιακών –situpμε κάμψη ισχίου με μπάλα ανάμεσα στα γόνατα

5 σετ

10 επαν.

 

Ασκήσεις ισορροπίας

5 λεπτά

 

Ασκήσεις σε πλατφόρμα ολίσθησης με τα πόδια παράλληλα και σε γωνία 90 μοιρών

5 σετ

από

1minστο κάθε πόδι

 

Άσκηση

Δοσολογία

 

Απαγωγή και προσαγωγή του ποδιού από πλάγια θέση

5 σετ

10 επαν.

 

Απαγωγή και προσαγωγή του ποδιού από όρθια θέση με λάστιχο

5 σετ

10 επαν.

Στο κάθε πόδι

Ενότητα 2

Κοιλιακοί –situp

&

Λοξοί κοιλιακοί

5 σετ

10 επαν.

 

Ασκήσεις ισορροπίας

5 λεπτά

 

Πλάγιες μετατοπίσεις σε μηχάνημαProFitter

5 λεπτά

 

Ασκήσεις σε πλατφόρμα ολίσθησηςslideboard

5 σετ

από

1minστο κάθε πόδι


Ενδεικτικό πρόγραμμα ασκήσεων αποκατάστασης σε θλάσεις των προσαγωγών

Σύνδρομο του λαγονοψοΐτη

Η θυλακίτιδα και η τενοντοπάθεια του λαγονοψοΐτη τείνουν να συμπίπτουν με το σύνδρομο του λαγονοψοΐτη( αναφέρεται επίσης ως ‘κρούουν ισχίο ’ ).
Παρά τη σχετικά υψηλή συχνότητα εμφάνισης αυτής της παθολογίας που εμφανίζεται σε αθλητές με πόνο στη βουβωνική χώρα, όπως προαναφέρθηκε, λίγα είναι γραμμένα για το θέμα της αποκατάστασης του.Η θεραπεία της θυλακίτιδας εστιάζεται
• στην αποφυγή των δραστηριοτήτων που προκαλούν επιδείνωση
• στις διατάσεις των καμπτήρων ισχίου από θέση έκτασης , του απιοειδή , του τετρακεφάλου και των οπισθίων μηριαίων για 6 έως 8 βδομάδες
• στην ενδυνάμωση των μυών που κάνουν στροφή στο ισχίο
• φυσικοθεραπεία
• θεραπεία με ενέσεις ή χειρουργική αν αποτύχει η συντηρητική θεραπεία


Πρόγραμμα αποκατάστασης για το σύνδρομο του λαγονοψοΐτη( προσαρμογή από Johnston et al. 1998 )
 

Στάδιο 1(0-4 βδομ.)

Στροφή του ισχίου με λάστιχο από καθιστή θέση με τα γόνατα σε κάμψη

3 σετ από 20 επαν.

καθημερινά

Στάδιο 2(2-4 βδομ.)

Από πλάγια θέση έξω στροφή και απαγωγή με τα γόνατα σε κάμψη με λάστιχο

3 σετ από 20 επαν.

Καθημερινά (τραυματισμένη πλευρά)

& 2 σετ από 20 επαν.(υγιή πλευρά)

 

Συνέχιση των ασκήσεων του πρώτου σταδίου 2/3 φορές τη βδομάδα

 

Στάδιο 3 (4 βδομ.και άνω )

Από όρθια θέσηmini-squatμε έξω στροφή του αντίθετου ποδιού

3 σετ από 20 επαν.

Καθημερινά (τραυματισμένη πλευρά)

&2 σετ από 20 επαν.(υγιή πλευρά

 

Επανεκπαίδευση βάδισης με έμφαση στη σταθερότητα του ισχίου συσπώντας τους εν τω βάθει γλουτιαίους μυς

10-15 βήματα , 2/3 φορές την ημέρα

Αθλητική κήλη-sport hernia- Gilmore groin

H συντηρητική θεραπεία εστιάζεται στην απουσία από αθλητική δραστηριότητα για αρκετές βδομάδες και υπάρχει μια γενική συναίνεση ότι η αθλητική κήλη είναι αποτέλεσμα τραυματισμού των μυϊκών στοιβάδων και της περιτονίας στην πρόσθια επιφάνεια του ηβικού οστού, αλλά υπάρχει διαφωνία ως προς τον ακριβή ανατομική θέση της διαταραχής.Οι ρήξεις μπορεί να εμπλέκουν όλες ή κάποιες από τις δομές που αναφέρονται παρακάτω :
• Περιτονία του εγκαρσίου στο οπίσθιο τοίχωμα της βουβωνικής χώρας
• Στην έκφυση του ορθού κοιλιακού
• Στην συνένωση του τένοντα στο απομακρυσμένο άκρο της πρόσθιας και άνω επιφάνειας του ηβικού
• Στην απονεύρωση του έξω λοξού κοιλιακού

Χειρουργικά ευρήματα αποκαλύπτουν πολλά ελλείματα στις παραπάνω δομές οδηγώντας σε αδυναμία το οπίσθιο βουβωνικό τοίχωμα.Οι Kachingwe και Grech προτείνουν την χρήση ενός αλγόριθμου όταν οι αθλητές παρουσιάζουν τα 5 σημεία και συμπτώματα της αθλητικής κήλης :
• Εν τω βάθει πόνος στην βουβωνική χώρα / κοιλιακή περιοχή
• Πόνος που επιδεινώνεται από συγκεκριμένες αθλητικές δραστηριότητες, όπως σπριντ , κοψίματα , κλωτσιές , και διευκολύνεται από την ανάπαυση
• Πόνος κατά την προσαγωγή του ισχίου με αντίσταση στις 0,45 και 90 μοίρες κάμψης του ισχίου
• Ευαισθησία στην ψηλάφηση πάνω από τον ηβικό κλάδο στην έκφυση του ορθού μηριαίου
• Πόνος στην αντίσταση κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των κοιλιακών - abdominal curl up

Αποκατάσταση

Οι αθλητές αφού ολοκληρώσουν την αξιολόγηση ,ακολουθούν ένα πρόγραμμα αποκατάστασης ,που βασίζεται σε κινητοποιήσεις των εμπλεκομένων αρθρώσεων και των μαλακών ιστών , σε διατάσεις των μυών στο όριο του πόνου .Το πρόγραμμα αυτό εστιάζεται στην δυναμική ελαστικότητα και στις ασκήσεις που βασίζονται στην σταθεροποίηση των μυών του πυρήνα –core stabilization .Οι παρεμβάσεις θα πρέπει να βασίζονται στην διόρθωση των μυικών ανισορροπιών και στην κινητοποίηση των υποκινητικών αρθρώσεων .Οι συνεδρίες πρέπει να συνεχιστούν μέχρι την επιστροφή χωρίς πόνο αθλητική δραστηριότητα .Σε περισσότερο από 6 βδομάδες πάνω από το 50% των αθλητών επέσρεψαν στην αθλητική δραστηριότητα και δεν χειρουργήθηκαν .Είναι επίσης σημαντικό να γίνει σωστή δαφοροδιάγνωση και να αποκλειστούν άλλες παθολογίες όπως , η θλάση των προσαγωγών και του λαγονοψοίτη , η θλάση του ορθού κοιλιακού και η ηβική οστείτιδα .
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι μη φυσιολογικές δυνάμεις και τα φορτία που εφαρμόζονται στην πρόσθια επιφάνεια της πυέλου μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς γύρω από την ηβική σύμφυση .
Αυτό μπορεί να προκύψει από πολλούς παράγοντες μεταξύ των οποίων είναι οι εξής :
• Μυικές ανισορροπίες , για παράδειγμα , δυνατοί καμπτήρες του ισχίου και προσαγωγοί σε σύγκριση με αδύναμους κοιλιακούς .
• Περιορισμένες κινήσεις, για παράδειγμα η μειωμένη έκταση του ισχίου οδηγεί σε υπερβολική έκταση την οσφυική μοίρα φέρνοντας σε τάση το κατώτερο μυικό κοιλιακό τοίχωμα
• Κακή ευθυγράμμιση του κάτω άκρου και του άκρου πόδα ή πιθανή ανισοσκελία
• Αθλήματα τα οποία έχουν μονόπλευρη φόρτιση

Όποια και αν είναι η αιτία, ο φυσιοθεραπευτής συνιστάται να αντιμετωπίζει όλα τα σχετικά σημεία και τα συμπτώματα, ανεξάρτητα από το αν ο ασθενής λαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση ή όχι.

Ηβική οστεΐτιδα

Χαρακτηρίζεται από πόνο στην ηβική σύμφυση και από διάρρηξη της άρθρωσης.Συμβαίνει συνήθως σε αθλητές αποστάσεων και σε αθλητές ποδοσφαίρου, και έχει βρεθεί στην κλινική αθλητιατρική σαν την πιο συνηθισμένη αιτία χρόνιου βουβωνικού πόνου.Η ηβική οστείτιδα είναι δύσκολο να διαχωριστεί από την υπερδιάταση των προσαγωγών , γιατί και οι δύο αυτές καταστάσεις μπορεί να συμβαίνουν ταυτόχρονα στον ίδιο ασθενή .
Αιτίες

Ο πιο συνηθισμένος μηχανισμός που προκαλεί τον συγκεκριμένο τραυματισμό είναι οι επαναλαμβανόμενες και αυξημένες διατμητικές τάσεις πάνω στην ηβική σύμφυση ή οι αυξανόμενες τάσεις που εφαρμόζονται στην άρθρωση από την κακή γωνία έλξης του μυικού συστήματος της λεκάνης.
Άλλοι παράγοντες , όπως η οριακή έσω στροφή του ισχίου ή η καθήλωση της ιερολαγόνιας άρθρωσης , προκαλούν επίσης υπερβολικές τάσεις στην άρθρωση. Βιομηχανικές ανωμαλίες όπως η ανισοσκελία, ο υπερβολικός πρηνισμός , η ραιβότητα ή η βλαισότητα ίσως παίζουν κάποιο ρόλο στην γένεση της ηβικής οστείτιδας , αν και δεν υπάρχουν αποδεδειγμένες κλινικές μελέτες που να το αποδεικνύουν .
Ωστόσο , είναι εύλογο ότι οι εν λόγω ανωμαλίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν υπερβολικές τάσεις στην λεκάνη .


Κλινικά συμπτώματα

Τα κλινικά συμπτώματα της ηβικής οστεΐτιδας περιλαμβάνουν τον πόνο που προκαλείται κατά την άσκηση στην κατώτερη κοιλιακή χώρα και στην εσωτερική πλευρά του μηρού.Τα συμπτώματα είναι η βαθμιαία έναρξη, η οποία σιγά-σιγά αυξάνεται σε σοβαρότητα, αν οι δραστηριότητες δεν περιοριστούν . Μια ανασκόπηση σημείωσε την ακόλουθη συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων σε ασθενείς με τεκμηριωμένη ηβικής οστεΐτιδα:πόνος στους προσαγωγούς στο 80 %, πόνος γύρω από το ηβική σύμφυση στο 40 % , στην κάτω κοιλιακή χώρα στο 30 % και στο ισχίο στο 12 %.
Αναφέρεται πόνος στο όσχεο μόνος στο 8%, Στη φυσική εξέταση,εμφανίζεται ευαισθησία πάνω στην ηβική σύμφυση και η απουσία της συγκεκριμένης ευαισθησίας συνήθως αποκλείει την διάγνωση .Ο πόνος μπορεί συχνά να προκαλείται από ενεργητική προσαγωγή σε περίπτωση που εμπλέκεται το περιφερικό άκρο της ηβικής σύμφυσης ή με κοιλιακούς –sit up- αν εμπλέκεται το κοντινό τμήμα αυτής .

Απεικόνιση

Οι απλές ακτινογραφίες μπορούν να δείχνουν διεύρυνση της ηβική σύμφυσης, ακανόνιστο περίγραμμα των
αρθρικών επιφανειών ή περιαρθρική σκλήρυνση .  Ωστόσο, στις αρχικές μορφές της νόσου,τα ακτινολογικά
ευρήματα μπορούν να είναι φυσιολογικά . Οι ίδιες ακτινογραφίες μπορούν να προκαλέσουν σύγχυση , όταν αναφέρονται σε νεαρούς ασθενείς , επειδή κανείς μπορεί να δεί τις ίδιες ακτινολογικές ανωμαλίες και κατά την περίοδο της φυσιολογικής οστεοποίησης .
Σε μια μελέτη από επαγγελματίες ποδοσφαιριστές , ακτινολογικές αλλαγές γύρω από την ηβική σύμφυση βρέθηκε στο 76% των ασυμπτωματικών παιχτών .
Ένα σπινθηρογράφημα οστών μπορεί να καταδεικνύει την αυξημένη πρόσληψη στην περιοχή της ηβικής σύμφυσης,αποτυγχάνουν να δείξουν οποιαδήποτε ανωμαλία .
Έτσι, οι κλινικοί γιατροί μπορούν να βοηθηθούν μόνο με θετικό σπινθηρογράφημα .
Η μαγνητική τομογραφία δείχνει οίδημα στα ηβικά οστά στην έναρξη της πάθησης .

Θεραπεία

Η θεραπεία ξεκινάει από τον καθησυχασμό του αθλητή ότι η συγκεκριμένη κατάσταση διορθώνεται από τον ίδιο τον αθλητή αλλά ο μέσος χρόνος επούλωσης είναι περίπου 9,6 μήνες .Γενικά , η θεραπεία θα πρέπει να βασίζεται στην φυσική αποκατάσταση με την προυπόθεση να αποφεύγονται οι δραστηριότες που προκαλούν πόνο και σ΄αυτό που πρέπει να δίνεται μεγαλύτερη προσοχή είναι στην διατήρηση και στην αύξηση της τροχιάς του ισχίου , όπως επίσης και στην διάταση και στην ενδυνάμωση των προσαγωγών μυών έχοντας πάντα σαν οδηγό τον πόνο . Επιπρόσθετα , οι οποιεσδήποτε βιομηχανικές ανωμαλίες θα πρέπει να διορθωθούν .
Ωστόσο , υπάρχει διαμάχη σχετικά με τη χρήση κορτικοστεροειδών , παρόλα αυτά μπορεί να είναι χρήσιμη σε επιλεγμένους ασθενείς (π.χ., σε αθλητές με οξεία ηβική οστεΐτιδα διάρκειας μικρότερης των δύο βδομάδων ).

Παγίδευση λαγονοβουβωνικού νεύρου

Το λαγονοβουβωνικό νεύρο νευρώνει τον εγκάρσιο κοιλιακό ,τον έσω λοξό και επενδύεται μέσα στην περιτονία του καθενός . Καθώς το νεύρο κατευθύνεται ουριαία , εισέρχεται σε ένα ζιγκ-ζαγκ και μπορεί να παγιδευτεί πάνω από τους ιστούς κοντά στην πρόσθια άνω λαγόνιος άκανθα και τον βουβωνικό σύνδεσμο. Η παγίδευση και η δυσλειτουργία του λαγονοβουβωνικού νεύρου είναι λοιπόν δυνατόν να συμβεί (Hammer, 2007 Kopell, 1962).

Τα στοιχεία δείχνουν , ότι εξαιτίας της παγίδευσης ,μπορεί να μειωθεί ο τόνος του εγκάρσιου κοιλιακού , με αποτέλεσμα την διαταραχή της πυελικής σταθεροποίησης. Αυτό προοδευτικά μπορεί να οδηγήσει σε μια προοδευτική λέπτυνση του ιστού ,πράγμα το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να προκαλέσει πόνο στη βουβωνική χώρα. Παρόμοια, σε ασθενείς με χρόνιο πόνο στη βουβωνική χώρα, έχει αποδειχθεί διαταραχή στον κινητικό έλεγχο του εγκαρσίου κοιλιακού (Cowan, 2004). Δυσλειτουργικά πρότυπα βάδισης μπορεί να προκύψουν, εξαιτίας της μείωσης της πυελικής σταθερότητας σε συνδυασμό με την απώλεια της έκτασης του ισχίου και της έσω στροφής, και αυτό έχει άμεση επίπτωση στην αύξηση του μηχανικού φορτίου πάνω στο νεύρο .
Αυτή λοιπόν η μηχανική φόρτιση μπορεί να αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία του βουβωνικού πόνου , και ίσως προκαλεί τοπικές αλλαγές στους γύρω συνδετικούς ιστούς , με αποτέλεσμα την πρόκληση των συνηθισμένων τραυματισμών των δρομέων , όπως η αθλητκή κήλη , η ηβική οστείτιδα και άλλες μορφές μακροχρόνιου βουβωνικού πόνου .

Το ερώτημα είναι τι από τα δύο ήρθε πρώτο , η παγίδευση του νεύρου ή η αρχική βλάβη που οδήγησε σε μια σύνθετη αλυσιδωτή αντίδραση παγίδευσης, ως αποτέλεσμα των ουλών και της αλλαγής του ιστού , είναι ένα θέμα προς συζήτηση . Φαίνεται πάντως ότι μπορεί να υπάρχει "αλληλεξάρτηση" μεταξύ της έναρξης της ΟΑ ισχίου και της παγίδευσης του νεύρου (PECINA, 2001).

Συμπέρασμα
Η γνώση της σύνθετης ανατομίας της περιοχής της βουβωνικής χώρας, θα δώσει την δυνατότητα στον θεραπευτή , λαμβάνοντας υπόψη την διαφοροδιάγνωση , και ανακαλύπτοντας τις γενεσιουργές αιτίες του πόνου , να επιλέξουν την κατάλληλη θεραπεία , με στόχο την άριστη αποκατάσταση και την έγκαιρη επιστροφή του αθλητή.

Αναστάσιος Μ. Μαργαρίτης
Φυσικοθεραπευτής –ΟΜΤ
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής
ΞΕΝΟΦΏΝΤΑ & ΛΕΩΝΙΔΑ 3 – ΓΕΡΑΚΑΣ
210 -6049405
6974942384
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

www.activephysiotherapy.com.gr

Σύλλογος Δρομέων Οδοιπόρων Εορδαίας

  • Διεύθυνση: Μανουηλαντων 1
  • Τ.Κ: 50200 - Πτολεμαϊδα
  • Τηλ: 2463100344
  • Fax: 2463100344
  • Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
  • Τα γραφεία του Συλλόγου είναι ανοικτά κάθε Τρίτη από τις 19:00 - 21:00

Χορηγός Επικοινωνίας